Szukaj
  • La Loba

Projekt ramki ściennej na podstawie złotej proporcji

Zastanawiała się nad pierwszym wpisem, intuicyjnie nie popełniłam błędu, szukając odpowiedzi u wujka Google, wpisując „jak pisać bloga”. Wujka lubię, jestem mu wdzięczna za możliwości, jakie mi daje. Oglądanie wystaw z drugiego końca świata, przeglądnie rękopisów czy studiowanie książek z 1610 r. Nabawiłam się jednak uczulenia na cyfrowy wydźwięk słowo „jak”. Nie neguje roli poradników, namawiam jednak do postawienia sobie czasem pytania np. dlaczego? Pamiętam z gimnazjum lekcje historii, wiedza była przekazywana w według schematu „przyczyna, przebieg i skutek”. Były to dla mnie pierwsze lekcje o nie teoretycznej wielowymiarowości, 3D. Następne etapy edukacji uczyły mnie innych wymiarów. Szkoła średnia nauczyła mnie, że wynik 0:0 nie jest złym wynikiem.

W moim przypadku okazał się nawet sukcesem. Studia to czas rozkochania się

w możliwościach, w kreacjach, w mądrych ludziach, w pasjach. Piszę to, bo porusza mnie brak refleksyjności, ciekawości, odniesienia do przeszłości, kultury i płynącej z nich wiedzy. Pozostawiając swą rzeczywistość, wykreowanym potrzebom rynku. Kiedyś napisze

o trendach, czym one są i czy dobrze je rozumiemy. Dzisiejszy post jest o podstawach. Podstawach tak starych, że przez wielu zapomnianych, lecz nadal leżących u podstawy budowania pięknych wrażeń. Nie zabierając pracy blogowym pisarzom literatury faktu, postaram się przypomnieć historyczne dokonania, które przydadzą się w tworzeniu estetycznych wnętrz.


Regola delli cinque ordini d'architettura di m. Iacomo Barozzio da Vignola : con la nuun agionta di Michelangelo Buonaroti di carte sette



Partenon, Wielka Piramida w Gizie, Stonehenge i Katedra w Chartres prezentują w swych proporcjach złoty podział. Celem tego wpisu jest przybliżenie tej zależności i zachęcenie, by i w Twoim domu złoty podział został zastosowany. Złoty podział występuje w naturze, sztuce i architekturze. Szyszki sosnowe, muszle i ludzkie ciało wykazują złoty podział. Piet Mondrian i Leonardo da Vinci powszechnie wykorzystywali złoty podział przy pracach nad obrazami, a Stradivari do budowy swoich skrzypiec. Dziś już klasyczne porządki, zależności i teorie zostały wyparte nowymi ideami, nurtami i szkołami. Jednak jako ludzie lubimy mieć odczynienia z przedmiotami lub otoczeniem utworzonymi w oparciu o złote proporcje. Przeprowadzano badanie, polegające na przedstawieniu grupie badanych 10 różnych prostokątów, najczęściej wybieranym był ten, który proporcję miał zbliżoną do złotej proporcji. Bardzo lubię tematy związane ze złotą proporcją, złotym podziałem, złotym trójkątem, ciągiem Fibonacciego itd. pewnie często będę o tym pisać, dla zainteresowanych załączam link poniżej, do miłego posłuchania o „boskiej architekturze”. Temat ten jest tak obszerny i wielowymiarowy, więc postanowiłam dzielić informację na przyjemne do przyswojenia i zastosowania wpisy.


https://pl.wikipedia.org/wiki/Cz%C5%82owiek_witruwia%C5%84ski#/media/Plik:Da_Vinci_Vitruve_Luc_Viatour.jpg


Myśląc o proporcji, myślimy o człowieku witruwiańskim, który to przedstawia zależności

w proporcji ludzkiego ciała, ilustracja ta została stworzona przez geniusza Leonarda da Vinci do fragmentu Księgi III traktatu „O architekturze ksiąg dziesięcioro” Witruwiusza. Witruwiusz charakteryzuje ludzką sylwetkę jako będącą głównym źródłem proporcji klasycznego porządku architektonicznego. Czy to pierwsze próby pracy nad proporcją? Leonardo da Vinci jest renesansowym malarzem i stworzył ilustrację w 1490 r. Jednak najbardziej znaną postacią w kontekście opracowań „boskiej architektury” był Leonardo Fibonacci żyjący w Pizie w latach 1175-1250. Jest on twórcą ciągu Fibonacciego, przedstawiającego m.in. boską proporcję. Czy średniowieczny matematyk był twórcą złotego podziału? Stworzył wzór określający ciąg matematyczny, gdzie właściwości przedstawiają boską proporcję. Jednak by odszukać autorów, musimy cofnąć się jakieś 2500 lat temu i odszukać geniuszy matematycznych w starożytnej Grecji. Pitagoras i Euklides rozumieli potęgę liczb i to oni nauczyli nas proporcji i skali. Uznali, że idealnym stosunkiem był stosunek 1.618 zwany złotym stosunkiem, złotym środkiem. To na naukach greckich filozofów i matematyków Fibonacci opracował graficzny opis złotej proporcji, tworząc oczywiście… ”Złotą” spiralę- temat ten w kontekście projektowania na pewno opiszę

w innym wpisie. Na osiągnięciach starożytnych, średniowiecznych i renesansowych geniuszy dziś będziemy pracować, dokładnie na Złotej liczbie, liczbie φ (czyt. „fi”) 1.618


The Elements of Classical Architecture: Advanced Mouldings https://www.classicist.org/calendar/courses/applied-moldings-interior-cornices-casings-and-trim/


Często wykorzystujemy listwy ścienne do projektów, by nadały charakter miejscu, stworzyły stylistykę, by trzymały rytm czy pomagały w utworzeniu narracji przestrzeni, celowo skupiając uwagę widza. Temat projektowania sztukaterii postanowiłam poruszyć z powodu utrzymującej się mody na listwy ozdobne. Mnie to cieszy, bo bardzo lubię sztukaterie. Postanowiłam pokazać Wam przykład projektowania dekoracji ściennej na obecnie realizowanym projekcie, gdy będzie już realizacja zakończona, pokażę efekty. Jest to, dobry przykład, bo realizowany jest na nowopowstałym mieszkaniu o standardowych wymiarach, więc będzie bardziej uniwersalny niż przykład opary o projekt sztukaterii w kamienicy.




Dwa przykłady układu ramek dekoracyjnych, zakreskowane prostokąty mają złotą proporcję.


W omawianym przypadku listwa pozioma/ poręcz wytyczona została na podstawie frezu znajdującego się na drzwiach, na wysokości 85 cm. Jest to dobre rozwiązanie jeśli tak jak

w tym przypadku listwy ozdobne nawiązują do boazerii angielskiej. Dolna krawędź „poręczy” i górna krawędź listwy przypodłogowej (o doborze listw, faset i ich wysokościach innym razem) wytyczyła obszar naszego projektu. Następnie trzeba podjąć decyzje o poziomych liniach tworzących ekran/ kaseton, w tym przypadku górna linia była w odległości 8 centymetrów od krawędzi poręczy, dolna linia była w odległości 9 cm od krawędzi listwy przypodłogowej. Różnica ta wynika z założenia o wynikającym złudzeniu optycznym. W prostym obliczeniu długość pionowego odcinka wynosi 60 cm. Chcąc uzyskać złotą proporcję, mnożymy wartość odcinka przez 1.618, uzyskując 0,9708 cm. Mamy już wymiar prostokąta. Chcąc poprowadzić kilka ramek obok siebie, wytycz odległość zbliżoną do odstępów między górną i dolną linią poziomą, w tym przypadku 8,5 cm. Przeważnie ramki umiejscowione pod listwą poręczy niższej niż 90 cm mają dłuższy element poziomy. Ramki powyżej linii 90 cm są prawie zawsze pionowe. To nie jest zasada, pamiętać trzeba o kontekście, celu, intencji i przede wszystkim o projektowanej przestrzeni. Przedstawiony przykład powyżej to projekt pojedynczej ściany w sypialni. Listwy w tym mieszkaniu znajdują się również na korytarzu, gdzie mamy drzwi i mniejsze szerokości ścian. Poniższy rysunek przedstawia wertykalny układ ramek, dzięki czemu utrzymujemy rytm pomimo wąskich odcinków ścian. Linie poziome pozostają niezmienne, więc ustaloną wysokość 60 cm podzieliłam przez złotą liczbę 1,618 uzyskując wymiar poziomej linii ramki 37 cm.



Mam nadzieję, że komuś przyda się mój wpis, załączam wspomniany na początku link. https://youtu.be/wb7kPaM8cfg.

©2018 by francesca tepper. Proudly created with Wix.com